lezen Wereldwijs

Opstaan voor een aalmoes in Laos

Bekijk Sluit

lezen Wereldwijs

Jolien Kempen reist al tekenend door Azië en, later, Australië. Vanaf haar bestemming deelt ze haar reisillustraties. Ditmaal: Luang Prabang, Laos.

Datum
Auteur
Jolien Kempen
Illustrator
Jolien Kempen

Bij het verschijnen van de eerste oranje gewaden vallen dikke druppels regen op me neer. Samen met wat Japanse toeristen en slaperige backpackers zoek ik beschutting onder de luifel van een sieradenwinkeltje en tuur naar de overkant van de straat. De zon is nog maar net op en steeds vaker is dat voor de hemel boven Laos een startsein om open te barsten. In het koloniale stadje Luang Prabang sta ik zonder paraplu en met glibberige slippers de ochtendregen te trotseren voor een opmerkelijk ritueel dat zich elke dag bij zonsopkomst voltrekt. Een stoet van zo’n twintig kaalgeschoren jongens komt de hoek omzetten, in de ene hand een paraplu en de ander op de deksel van een grote pot die via een brede band aan hun schouder bungelt.

In hun prachtige oranje gewaden lopen ze in ganzenpas via de stoep richting onze straathoek waar een zestal vrouwen op uitgespreide kleedjes zit. Iedereen kijkt zwijgend toe; een vlaag van ceremoniële zwaarte waait over de straat. Bij het naderen van de eerste monniken, de onderkant van hun prachtig oranje gewaden al doorweekt, pakken de vrouwen een handjevol rijst uit de mandjes voor hen en brengen dit naar hun voorhoofd om het daarna aan de monniken aan te bieden. Er zijn ook zoetigheden en fruit. Met een lichte buiging van hun hoofd houden de eerste monniken de pot aan hun schouder open en ontvangen de aalmoes.

Zo passeren alle monniken de vrouwen. Fotocamera’s klikken en videocamera’s zoemen om dit eeuwenoude ritueel van ‘buddhist alms giving’ vast te leggen. Telkens verschijnt om de hoek een nieuwe stoet monniken, sommigen ouder en sommigen piepjong. Er zitten ook wat backpackers op de stoep die als in een dierentuin ook wat rijst hebben gekocht bij een van de luidruchtige straatverkopers (‘rice for the mooonks, rice for the mooonks’). Giechelend en zenuwachtig imiteren ze de vrouwen en drukken klonten rijst tegen hun voorhoofd. Vol rust en dankbaarheid nemen de monniken de enige maaltijd die ze per dag nuttigen aan.

Even verderop, weg van de toeristen en de knielende vrouwen staat een grote bak waarin sommige monniken hun rijst deponeerden. Ik denk stiekem: neem het ze niet kwalijk; klonten rijst met voorhoofd-ochtendzweet van onbekende mensen is in mijn ogen nou niet echt een delicatesse. Later lees ik dat uit deze bak kinderen soms het eten voor hun familie halen. Hoe verlicht moet je zijn om je aalmoes weer weg te geven aan iemand die het nog harder nodig heeft! 

Met een camera vol mooie foto’s loop ik terug naar het hostel terwijl de straten ontwaken; souvenirwinkeltjes openen en de sandwichvrouwtjes op het plein pluggen hun blenders in. In gedachten zie ik de monniken het eten onder elkaar verdelen en in alle rust van hun klooster, verborgen van de drukke toeristische straatjes, hun aalmoes eten. Wat een prachtig ritueel!

Mijn tip: Luang Prabang is onder backpackers het best bekend vanwege de Kuang Si-watervallen. De magisch lichtblauwe waterstroom met zwembadachtige poelen ligt op 40 minuten buiten de stad. Je kunt op eigen gelegenheid met een taxibusje gaan (vraag in dit geval of de bestuurder wil wachten tot je terugkeert) of met een georganiseerde toer die je bij elk hostel kunt boeken. Loop bij de eerste watervallen helemaal naar boven en daarna naar elke lager gelegen poel. Er is een geheim paadje naar een infinity pool in het midden van de grote watervallen; glij niet uit en geniet van het waanzinnige uitzicht!


Bekijk ook

Ads for you!

Beste bezoeker,

We zien dat je waarschijnlijk een adblocker of andere software gebruikt die onze banners ontregelt.
Dat vinden we jammer, hiermee missen we inkomsten voor onze site die we hard nodig hebben.
Merk daarom onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel voor je tijd.
National Geographic Nederland/België

Sluiten