lezen Wereldwijs

'Ik oefende door bruggen en kunstwerken te beklimmen'

Bekijk Sluit

lezen Wereldwijs

Als zijn ouders dachten dat hij naar school ging, nam Martin Fickweiler soms stiekem de bus naar de klimhal. Nu is hij professioneel klimmer, avonturier en fotograaf. Dit is het laatste van vier interviews met jonge outdoorsporters.

Datum
Auteur
Myrthe Prins
Fotograaf
Martin Fickweiler

Waar en wanneer ben je geïnteresseerd geraakt in outdoor sporten?

Ik was altijd al graag en veel buiten, en vond allerlei dingen interessant. Op een gegeven moment maakte ik tijdens een lang weekend in Limburg een wandeltocht. Een man die ik daar leerde kennen, liet me een catalogus zien met outdoorsporters erin, onder wie klimmers. Ik was toen een jaar of 15 en had geen geld of mogelijkheden om naar echte rotsen te gaan, dus oefende ik door allerlei kunstwerken en bruggen in de buurt te beklimmen. Toen er op een uur fietsen van mijn huis het klimcentrum Monte Cervino werd gebouwd, was dat de ideale vervolgstap om het echt te gaan uitoefenen. Daar was een nagebouwde bergwand van 36 meter hoog. Je kunt er zowel binnen als buiten klimmen, en de routes kunnen worden veranderd. Ik kreeg daar alle ruimte om te pionieren en avonturieren. Ik heb er regelmatig ‘s nachts en met slecht weer geklommen. Vaak als mijn ouders dachten dat ik met een volle tas naar school ging, nam ik – mijn rugzak vol klimspullen – de bus naar het klimcentrum.

Wat betekent sport op dit moment in je leven?

Ik loop regelmatig hard en klim in hallen om te trainen, zodat ik fit naar de rotswanden kan gaan. Maar als ik daar eenmaal ben, is het meer een kwestie van avonturen beleven. Het klimmen van rotswanden is een belangrijk onderdeel van mijn bestaan. Alles eraan spreekt me aan: het onzekere, het eenvoudige, de spanning en de vriendschappen die daarmee gepaard gaan. Het voelt zo mooi als je, na zes dagen klimmen en overnachten aan een wand, ineens met je maatje op de top staat. Fotograferen is ook heel belangrijk voor me geworden, want daarmee kan ik mensen een kijk geven in deze wereld. Door in documentaire stijl te fotograferen kan ik laten zien wat klimmers bezighoudt. Ik denk dat dat een van de beste manieren is om de klimsport echt goed weer te geven. Deze tak van sport is immers heel divers. Bij voetbal is iedereen erop uit om te winnen en kampioen te worden, maar bij klimmen heeft iedereen zijn eigen redenen.

Wat is de mooiste plek waar je ooit geweest bent?

Dat is Baffin Island, in het noordpoolgebied van Canada. Qua natuur is het een spectaculair gebied en ook de inuïtcultuur spreekt me heel erg aan. Die mensen staan nog echt in contact met de natuur en ze verspillen niets. In het gebied staan veel hele grote rotswanden die allemaal nog niet beklommen zijn. Weinig mensen gaan erheen dus je weet echt niet wat er gaat gebeuren. Je treedt er volledig buiten de maatschappij. Ik vind het niet zozeer belangrijk ergens de eerste te zijn, maar vooral iets doen waarvan je niet weet wat je moet verwachten. Op een onbeklommen wand in een afgelegen gebied, daar leef je echt in het moment. Dat vind ik in Nederland heel moeilijk, omdat ik altijd met wat anders bezig kan zijn, maar in het noordpoolgebied kan dat. Daar leef je een eenvoudig bestaan.

Kom je wel eens in extreme situaties terecht?

Een heleboel mensen zouden ‘ja’ zeggen als ze naar mijn beklimmingen en ervaringen kijken, maar ik vind het zelf wel meevallen. Het extreemste moment was toen ik tijdens een solo-expeditie naar Baffin Island door het zeeijs zakte. Ik dacht altijd dat ik niet alleen zou kunnen zijn, dus ging ik bewust in mijn eentje op pad om het uit te proberen. Drie weken lang ben ik niemand tegengekomen. Je moet je voorstellen dat je daar loopt op een bevroren fjord met allemaal scheuren in het ijs. Deze scheur was met sneeuw bedekt, ineens zakte ik naar beneden. Het sleetje dat ik achter me aan trok stond nog op het ijs – daaraan kon ik me weer omhoog trekken. Mijn broek was doorweekt, het waaide heel hard en het was -20 ËšC. Ik heb ruim twee uur verder gelopen voordat ik mijn tent opzette en de brander aanstak. Op het moment dat het gebeurde dacht ik: dit is goed mis, maar je gaat praktisch nadenken en actie ondernemen om de situatie de baas te blijven. 

Welke reis zou je nog graag een keer willen maken?

Ik werk nu heel veel als fotograaf. Momenteel maak ik moeilijke beklimmingen in Europa waarbij ik mijn medeklimmers fotografeer. Dat zou ik ook graag doen in afgelegener gebieden. Als mijn zoontje wat ouder is – hij is net 3 geworden –, zou ik mijn gezin heel graag een keer meenemen naar Baffin Island. Dat is de plek waar ik mijn dromen heb waargemaakt. Meestal had ik tijdens een reis alweer het volgende plan klaarstaan, maar na mijn laatste expeditie hoefde ik even niks meer. Ik was steeds op zoek om mezelf te leren kennen, en dat is me daar gelukt.

Martin Fickweiler wordt gesponsord door Rab. Lees meer over de sporter op zijn website. Dit is het laatste van vier interviews met jonge outdoorsporters. Lees ook de interviews met Roeland van Oss, Micha Vanhoudt en Niek de Jonge.


Bekijk ook

Ads for you!

Beste bezoeker,

We zien dat je waarschijnlijk een adblocker of andere software gebruikt die onze banners ontregelt.
Dat vinden we jammer, hiermee missen we inkomsten voor onze site die we hard nodig hebben.
Merk daarom onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel voor je tijd.
National Geographic Nederland/België

Sluiten