lezen Reisverhaal

Een jaar lang op de fiets door Zuid-Amerika

Bekijk Sluit

lezen Reisverhaal

Al meer dan een jaar fietst Jesse Dixon door Zuid-Amerika. Gestart in Ushuaia in Argentinië, de meest zuidelijke stad ter wereld, en onderweg naar Alaska: Dixon maakt de reis van zijn leven en is nog lang niet klaar.

Datum
Auteur
Marlot Heerink
Fotograaf
Jesse Dixon

De Australiër uit Sydney is nu in Peru en heeft al 12.140 km door vier verschillende landen achter zich liggen. Na de middelbare school begon hij door Australië, Europa en Canada te reizen, waar hij tijdelijk studeerde. In de Canadese Rocky Mountains leert hij over fietsvakanties. Een idee dat hij nooit heeft losgelaten en na zijn eerste fietsreis door Nieuw-Zeeland snakt hij naar meer.

Hij besluit zijn baan op te zeggen en een vliegticket naar Zuid-Amerika te boeken. Inmiddels zit hij al meer dan een jaar op de fiets, onderweg vanaf het zuidelijkste punt in Zuid-Amerika naar het noorden. Voor Jesse gaat de reis om het vinden van een koers, een richting om op te gaan in het leven. Op zijn blog Musings from the sadel – reflecteren vanaf het zadel – zegt hij dat bij een reis als deze de winnaar als laatste over de finish komt en dus de meeste tijd heeft om te genieten. Een interview!

Vulkaan Nevado Sajama, Bolivia. Foto: Jesse Dixon

Waarom reizen op een fiets en waarom in Zuid-Amerika?

‘Ik heb nooit interesse gehad in reizen met de auto. Misschien wel met een camper, maar op die manier ben je niet verbonden met het landschap. In het verleden heb ik vaak gelift, ik houd enorm van de vrijheid die erbij komt kijken en het vertrouwen dat je moet hebben in anderen. Uiteindelijk koos ik voor de fiets omdat dit de voordelen van liften combineert met de mogelijkheid om zelfvoorzienend te zijn. 

Nationaal park Huascarán. Foto: Jesse Dixon

Ik heb altijd gezegd dat ik een keer terug ga naar Canada. Vanuit Zuid-Amerika kan ik de route naar Canada volledig op de fiets afleggen. In mijn ogen is er geen betere manier.’ 

Nationaal park Huascarán. Foto: Jesse Dixon

Is het reizen wel eens eenzaam?

‘Af en toe voel ik me wel alleen, maar ik heb mij vaker eenzaam gevoeld, toen ik net in Canada woonde bijvoorbeeld. Je leert hiervan en het wordt steeds makkelijker om mee om te gaan. Gelukkig ontmoet ik veel unieke mensen en maak ik nieuwe vrienden. Als het me even te veel wordt kijk ik een filmpje op YouTube dat ‘How to be alone’ heet.’

Wat motiveert je om door te blijven gaan?

‘Soms heb ik de neiging om te stoppen met mijn reis en terug naar huis te vliegen. Ik mis mijn familie en vrienden enorm. Gelukkig praten we regelmatig via Skype, dankzij deze gesprekken behoud ik mijn gezonde verstand en motivatie om door te zetten.’ 

Nationaal park Sajama, Bolivia. Foto: Jesse Dixon

Wat voor onvergetelijke dingen maak je mee op je reis?

‘Ik vind het indrukwekkend als ik een groot landschap voor mezelf heb. Zo fietste ik over de uitgestrekte zoutvlakte in Bolivia en kampeerde ik in de meer dan 6500 meter hoge bergen in nationaal park Huascarán in Peru.’ 

Zoutvlakte Salar de Uyuni, Bolivia. Foto: Jesse Dixon

Door wat voor barre weersomstandigheden heb je gefietst?

‘Het tegen de wind in fietsen in Patagonië blijft me altijd bij. Sommige dagen reed ik niet harder dan 6 km per uur en legde ik maar 30 km af. Het waaide zo hard dat ik mijn tent niet kon opzetten en een andere schuilplaats moest zoeken. Ik heb zelfs een aantal nachten in afgesloten bushokjes doorgebracht.’

Nationaal park Huascarán Foto: Jesse Dixon

Ben je wel eens gewond geraakt?

‘Gelukkig niet. Ik luister goed naar mijn lichaam en stop met fietsen als ik pijn heb of moe ben. Helaas ben ik wel twee keer van mijn fiets gevallen, maar het enige dat toen gekwetst raakte was mijn trots.’

Hoeveel langer ben je nog van plan door te reizen?

‘Op het moment ben ik in het noorden van Peru. Ik hoop het regenseizoen dat in december begint voor te zijn, want elke dag door de regen fietsen is ellendig. Uiteindelijk wil ik graag doorfietsen tot Alaska. Het is moeilijk te zeggen hoe lang ik hierover ga doen, zowel weer en geld zullen een rol spelen. Hopelijk ben ik eind 2017 in Canada. Mijn plan is om hier een tijdje te werken om geld te sparen voor een betere uitrusting zodat ik de noordelijke winter door kan komen. In 2018 wil ik verder naar Alaska. Het is lastig om te plannen, maar ik stop pas met fietsen als ik er geen plezier meer uit haal.’

Nationaal park Huascarán Foto: Jesse Dixon

Heb je tips voor reizigers die jouw bandensporen achterna willen?

‘Motivatie is erg belangrijk. Het moeilijkste aan een leven zoals de mijne is de beslissing om te starten. Het fietsen is vooral mentaal zwaar. Alleen met je gedachten zijn is vermoeiend als je niet goed weet wat je er mee moet. Het helpt om creatief te zijn en te schrijven of te fotograferen.

Ook is het belangrijk om niet te snel te gaan en de tijd te nemen om te praten met de lokale bevolking. Ik probeer elke dag even te stoppen en een gesprek aan te gaan tijdens het eten. Het fietsen zelf is absoluut niet het lastigste. Als je het toelaat, geeft een fiets je vrijheid.’

Volg Jesse hier op Facebook of Instagram en neem een kijkje op zijn website.


Bekijk ook

Ads for you!

Beste bezoeker,

We zien dat je waarschijnlijk een adblocker of andere software gebruikt die onze banners ontregelt.
Dat vinden we jammer, hiermee missen we inkomsten voor onze site die we hard nodig hebben.
Merk daarom onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel voor je tijd.
National Geographic Nederland/België

Sluiten